Sanktuarium Matki Boskiej z Lourdes to najstarszy obiekt architektury sakralnej zlokalizowany w granicach administracyjnych miasta Ruda Śląska. W miejscu obecnej świątyni istniał wcześniej drewniany kościół, który został konsekrowany przez sufragana krakowskiego Mikołaja Oborskiego w 1670 roku. Świątynia ta przetrwała do początku XIX wieku. Zdecydowano wówczas o wzniesieniu budowli murowanej, którą sfinansowali właściciele państwa bytomskiego – Łazarz Henkel von Donnersmarck i jego małżonka, Antonina. Obecna świątynia powstała w 1806 roku i wtedy też została konsekrowana przez proboszcza parafii kochłowickiej, kanonika Jerzego Przybyłę. Jako budowniczego podaje się Hoffmana z Rybnika.
Kochłowickie sanktuarium to świątynia jednonawowa, orientowana, reprezentująca schyłkową wersję baroku. Wnętrz obiektu jest trzyprzęsłowe, z wyodrębnionym węższym prezbiterium zamkniętym półkolistą apsydą. Fasada frontowa jednoosiowa, z wieża na planie kwadratu, osadzona kalenicowo i wtopiona częściowo w połacie dachu oraz połączoną z nimi za pomocą wąskich spływów wolutowych. Wieżę wieńczy cebulasty hełm z latarnią i krzyżem. Elewacje boczne i prezbiterium ozdobione skromnym detalem architektonicznym w postaci wyodrębnionego cokołu, przeciągniętego przez całą bryłę gzymsu koronującego oraz z podziałem w postaci płytkich lizen. W miejscu styku nawy i prezbiterium usytuowana sygnatura. W 1904 roku Kongregacja Mariańska Panien ufundowała dla świątyni grotę Matki Bożej z Lourdes.
źródło: tablica informacyjna na obiekcie
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz