Kościół zbudowano na przełomie XV i XVI wieku. Około połowy XVI wieku kościół został przejęty przez ewangelików i był w ich posiadaniu aż do 1945 roku. Obiekt został wzniesiony w stylu późnogotyckim na ceglanym podmurowaniu. Sam obiekt jest konstrukcji zrębowej, natomiast wieża jest konstrukcji szkieletowo-słupowej. Wewnątrz świątyni zachowały się polichromie ścienne z XVI wieku, przedstawiające sceny Zwiastowania, Wniebowstąpienia i Zesłania Ducha Świętego.
Ołtarz główny to najstarszy na Śląsku tryptyk gotycki z 1370 roku o wysokości prawie 3 metrów. Przeniesiono go do kościoła prawdopodobnie na początku XIX wieku, po sekularyzacji zakonu minorytów w Opolu. Przedstawia koronację Matki Boskiej, poniżej znajduje się obraz Ostatniej Wieczerzy namalowany na desce. Ambona pochodzi z XVIII wieku, z kolei drewniane epitafium Elżbiety von Frankenberg z malowidłem wotywnym i napisem po polsku wykonano w drugiej połowie XVII wieku.
Na początku XVII wieku w kościele znalazł się dzwon, odlany przez Jakuba Goetza we Wrocławiu, ale w okresie II wojny światowej zarekwirowano go i odstawiono do składnicy dzwonów w Hamburgu. Obecnie znajduje się w kościele ewangelickim w Fulda.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz