Zamek w swojej pierwszej fazie składał się z wieży-stołpu zbudowanego w dolnej części na planie czworoboku i okrągłej w górnej części. Wieżę otaczały wcześniejsze fortyfikacje ziemne. W późniejszym okresie otoczono ją murem na planie czworoboku, wewnątrz którego zbudowano od wschodu budynek mieszkalny. W XIV wieku, po śmierci księcia Henryka V Żelaznego, stała się siedzibą jego syna Henryka VIII Wróbla. Książę Henryk IX Starszy otoczył obiekt drugim ciągiem murów. Zamek w tym czasie był wprzęgnięty w system miejskich murów obronnych. Śmierć Henryka XI głogowskiego spowodowała wojnę o sukcesję.
Na przełomie XV i XVI wieku zamek był w posiadaniu późniejszego króla polski Jana I Olbrachta, a na przełomie XV i XVI wieku na krótko Zygmunta I Starego, pełniących przed objęciem tronu funkcję namiestników księstwa głogowskiego w imieniu swojego starszego brata Władysława, będącego królem czeskim. Od południa zbudowano budynek bramny. Następnie zamek był rezydencją książęcą, a pod koniec XVII wieku zaczął pełnić funkcję klasztoru zakonu karmelitów. Dawna gotycka wieża została wkomponowana w zachodnie skrzydło mieszkalne, a cała warownia uległa przebudowie.
Po rozwiązaniu zakonu na początku XIX wieku miasto przekształciło obiekt w zbrojownię. Właścicielem zamku była gmina ewangelicka, która pod koniec XIX wieku ufundowała od zachodu kościół na miejscu kaplicy zamkowej. W drugiej połowie XX wieku zamek przeszedł generalny remont przystosowując go do działalności kulturalnej.
│►│ Rajza 97 - lubuskie wyprawy rowerowe
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz